Bizim Eller


Açıklama: Koylerin en meshur mekanlari ise, cesmelerdir. Onlar gece gunduz hic durmadan siril siril akarken, bize de civil civil bir hayatin guzelligini yasatiyorlardi. Yani saflik, sadelik, temizlik, duruluk, sicaklik veya serinlik deyince, hep koyumun yillar onceki halini hatirlarim.
Kategori: Köşe Yazıları
Eklenme Tarihi: 10 Mart 2014
Geçerli Tarih: 23 Eylül 2017, 12:01
Site: SÜMEYYE DİYARI
URL: http://www.sumeyyediyari.com/yazar.asp?yaziID=608




MEMLEKET deyince herkes eski hayatından bir kesit yazarak anılarını anlatıyor. O günlere duyduğu özlemini dile getiriyor. Demek ki bugün birçok insan memleketinden ayrı yaşıyor. Onun için hep gözler
arkada, gönüller hatıralarda dolaşıyor. Ben de eski günlere ama eskimeyen hatıralara dönerek duygularımı ve düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.

Biz de köy kökenli olduğumuz için, hayatımızın turfanda yılları köyde geçti. Toprakla iç içe büyüdük, derelerde akan sularla birlikte yürüdük, otlarla ve çimenlerle kaynaştık, koyunlarla ve kuzularla oynaştık...

En çok ağaçlarla dost olduk. Onlar ne vefalı arkadaştılar öyle? Yapraklarını döküp dallarını kırsak da, bize hiç darılmazlardı. Yine her bahar çiçeklerle süslenirler, sonra yeşil yapraktan fistanlarını giyerler, daha sonra da dallarının eli ile bize taze meyve ikram ederlerdi. Biz de dallarına salıncaklar kurar, onlarla oynamak suretiyle dostluğumuzu gösterirdik. Bir ağaçtan düşüp bir yerimiz acısa, o ağacın da bize acıdığını bilirdik.

Köylerin en meşhur mekânları ise, çeşmelerdir. Onlar gece gündüz hiç durmadan şırıl şırıl akarken, bize de cıvıl cıvıl bir hayatın güzelliğini yaşatıyorlardı. Yani saflık, sadelik, temizlik, duruluk, sıcaklık veya serinlik deyince, hep koyumun yıllar önceki halini hatırlarım.

Biraz da arife ve bayram günlerinden bahsetmek istiyorum. Bayramdan günler önce hazırlıklar başlardı. Önce evde genel temizlik yapılır, odalar kireçle badana edilirdi. Anne ve ablalar, kocaman çalı süpürgeleri ile avluyu bir güzel süpürürler, sonra da güzelce ıslatırlardı. Islak toprağın kokusu hâlâ genzimdedir.

Büyüklerimiz, bayram sabahı çeşmelerden zemzem akar derlerdi. Onun için sabah ezanından önce testiyi bakracı kapan çeşmeye koşardı. Biz çocukların da elleri kınalanır, saçları taranır, cici elbiselerimiz giydirilirdi. Sonra büyüklerin ellerini öpmeye giderdik.

Bizim eller deyince, sadece kendi koyumu kastetmiyorum. Anadolu’nun her koyu bizim ellerdendir. Aşağı yukarı her yerde ayni güzellikler yaşanmaktadır. “Orda bir köy var uzakta” diyorsak, o hepimizin köyüdür. Türküsüyle, ağıtıyla, halayı ile horonu ile hep bizi ifade eder, hepimize hitap eder.

"BİZİM ELLER NE GÜZEL ELLER" diyerek yazımı noktalarken, vatanın her karış toprağını bizim eller olarak kabul ettiğimi ifade etmek istiyorum.

Surc-u lisan ettik ise affola efendim.

Foto: Harmankaya

Yazar: Yasemin Irak / www.sumeyyediyari.com